روی سختش!

درس و زندگی رو کنار گذاشتم!

این ترم نمره هام شرمنده روی استاد ها می شن!
کیمیا میگه شاد بنویس!
شاد نوشتن روحیه شاد می طلبه !
انگار همین دیروز بود که با کیمیا کلی به همه چی خندیدیم!
به آدما!به نمایشگاه!به کتاب ها!
جاتون خالی گمش که می کردم باید دنبال کتاب های جلال می گشتم!
از فرصت استفاده می کرد و میرفت سراغ کتاب های جلال!

بیشتر از کتاب های جلال بوی چایی بود که اونو این ور اون ور می کشید و منم به جای بازدید کتاب ها

دنبال کیمیا خانوم که نکنه گم بشه!

اینم شاد،مثل سوتیه عکاسی،که اگه تعریف کنم،اشک حساس خانوم در میاد!
بیخیال عین روزهای امروز!
شاد باشید

حس آپیدن نیست ولی مگه استغفرالله میشه جلوی دهن ملت و گرفت که بلاگ های انقضا شدشونو نرنن تو سر بلاگ از آب گرفتمون!

چه کنیم اینهمه مرید و مزاحمو؟

مثل همیشه من ، مینو و یه دنیای بزرگ که کمترین حرفی برای گفتن نداره!

اگه یه روزی نزنی تو پر برو بچز ما انرژیت از کجا تامین میشه؟

از فتیر؟یا فلافل های زیر پل محسنی؟

به هر گوشه دنیا که نگاه کردم حرفی برای گفتن نبود!

همه دنیا با اون همه عظمتش حریف آدم بزرگ ها و دروغ هاشون نمیشه!
اونوقت دنیاست که باید از آدم بترسه!

من که منم، اینقدر از دنیا ترسیدم که جرات نگاه کردنشو ندارم ...

چه برسه به آپیدن!

شاد باشیم و آبی